Tinbad  [ Terug naar  Glas, cement & kalk  ]

Een drijfbad verbruikt gemiddeld tussen de 1200 en de 1500 Nm³/h stikstof met een hoge zuiverheidsgraad, en tussen de 60 en de 100 Nm³/h waterstof met een hoge zuiverheidsgraad om de reducerende en afkoelende atmosfeer te vormen van het vormgevingsproces (tinbad). Het waterstofdebiet wordt bepaald door het aandrijvingsgehalte aan zuurstof en aan zwavel, opgelost in het glas. Hoe meer opgeloste zuurstof en zwavel dit laatste bevat, des te meer waterstof zal er nodig zijn om te reageren met deze elementen en om H₂O en H₂S te gaan vormen. De stikstof dient om de waterstof te verdunnen tot een concentratie van 4 tot 10 %. Een te hoge concentratie van waterstof in de atmosfeer zou kunnen leiden tot de vorming van gasbellen in het glas, op de plaatsen daar waar waterstof uit het tin ontsnapt. Een bijkomende functie van de atmosfeer is dienst te doen als een afsluiting van de uitgang van het drijfbad om aldaar iedere infiltratie van lucht te vermijden.

De stikstof wordt geleverd door een cryogene productie-eenheid on site (FLOXAL APSA L Reeks L). De voeding in waterstof gebeurt meestal vertrekkende van vloeibare of gasvormige opslag (tot op heden heeft de productie van waterstof on site zich zelden gemanifesteerd als de meest economische oplossing). Indien er in de buurt een gaspijpleiding voorbijloopt dan is dit in de meeste gevallen de te verkiezen bevoorradingswijze.
Buiten de waterstof en de stikstof met een zeer hoge zuiverheidsgraad, omvat de levering over het algemeen ook het mengsysteem, dat het mogelijk maakt een atmosfeer te genereren die in overeenstemming is met het eisenpakket van de klant.